W Polsce nowotwory płuca i klatki piersiowej są najczęstszą przyczyną zgonu wśród zgonów na nowotwory.
Ich liczba przekracza łączną liczbę zgonów z powodu raka piersi, jelita grubego i gruczołu krokowego.
Diagnostyka
W diagnostyce podstawową rolę odgrywa RTG klatki piersiowej oraz CT. Często jedyną stwierdzaną patologią jest pojedyncza zmiana ogniskowa, niekiedy po zastosowaniu nowocześniejszej metody (np. CT o wyższej rozdzielczości) opisuje się kilka zmian. Obraz zmiany zwykle zmusza do rozważenia diagnostyki inwazyjnej, ponieważ rzadko pozwala jednoznacznie wykluczyć proces rozrostowy. Lokalizacja wewnątrzoskrzelowa guza pozwala uzyskać materiał diagnostyczny na drodze bronchofiberoskopii w 90% przypadków, pozaoskrzelowa – tylko u około 55% pacjentów. Biopsja przezścienna jest metodą z wyboru w diagnostyce zmian położonych obwodowo (85% skuteczność). W 20-30% przypadków powikłaniem jest odma opłucnowa. Zastosowanie metod inwazyjnych wiąże się, więc z istotnym ryzykiem powikłań bez gwarancji, że uzyskamy jednoznaczną odpowied¼, co do charakteru zmiany.
Wykonanie badania PET po wykryciu ogniska o niejasnej etiologii podczas diagnostyki obrazowej pozwala stwierdzić, czy mamy do czynienia z nowotworem. Czułość i swoistość PET wynoszą odpowiednio 95% i 81%. Jednocześnie jest to badanie jest nieinwazyjne i całkowicie bezpieczne dla pacjenta. Jednak nie pozwala jednoznacznie ocenić nacieku nowotworowego zwłaszcza, jeśli guz znajduje się w śródpiersiu. W takiej sytuacji doskonale sprawdza się jako badanie komplementarne z CT. Często pozwala uniknąć procedur inwazyjnych (redukcja kosztów i ryzyka powikłań). Podczas stagingu PET pozwala z 88% czułością i 91% swoistością wykryć przerzuty w śródpiersiowych węzłach chłonnych (odpowiednie wartości dla CT wynoszą 63 % i 76%), a więc jest równie skuteczny jak mediastinoskopia, ale pozbawiony związanego z nią ryzyka. Wykonanie badania PET całego ciała (narażenie na promieniowanie jest wielokrotnie mniejsze niż podczas CT i nie zależy od zakresu badania) pozwala od razu wykryć lub z dużym prawdopodobieństwem wykluczyć przerzuty odległe. Zmiany przerzutowe wykrywane są u około 11% chorych z prawidłowym wynikiem CT, a u 41% chorych wynik badania PET zmusza do upstagingu i zmiany postępowania (np. rezygnacji z leczenia chirurgicznego).
Terapia
Radioterapia jest metodą z wyboru u chorych z nieoperacyjnym NSLC, jednak nie wszyscy odpowiadają na leczenie standardowymi dawkami. PET pozwala zidentyfikować grupę chorych, którzy wymagają zwiększenia dawki dla uzyskania pozytywnego efektu. Jest to również bardzo dobra metoda do kontroli po leczeniu i wczesnej diagnostyki wznowy miejscowej. Zmiany strukturalne spowodowane wcześniejszym naświetlaniem lub zabiegiem nie wpływają na obraz - możliwe jest uwidocznienie ogniska rozrostu w bli¼nie.
Podsumowanie
Badanie PET-CT pozwala określić charakter zmiany w płucu, dokonać stagingu, ocenić skuteczność prowadzonego leczenia i kontrolować chorego po leczeniu.
